Cercle Brugge Info
Naam: K.S.V. Cercle Brugge
Kleuren: Groen-Zwart-Groen
Stichtingsdatum: 9 april 1899
Stamnummer: 12
Budget: +/-€ 6 miljoen
Hoofdsponsor: ADMB
Adres:
Olympialaan 74
8200 St.-Andries
Tel 050.38.91.93
Fax 050.39.11.41
E-mail cerclesecretariaat@skynet.be
Openingsuren;
ma-vrij 13u30 tot 17u30
Secretaris: Guido Vandewalle
Kleuren: Groen-Zwart-Groen
Stichtingsdatum: 9 april 1899
Stamnummer: 12
Budget: +/-€ 6 miljoen
Hoofdsponsor: ADMB
Adres:
Olympialaan 74
8200 St.-Andries
Tel 050.38.91.93
Fax 050.39.11.41
E-mail cerclesecretariaat@skynet.be
Openingsuren;
ma-vrij 13u30 tot 17u30
Secretaris: Guido Vandewalle
Bestuur Cercle Brugge
Voorzitters
Voorzitter: Frans Schotte
Erevoorzitter: Paul Ducheyne
Ondervoorzitter, Jeugdaangelegenheden en Pers:
Paul Vanhaecke
Leden:
Sportief beheerders: Yvan Vandamme
Joris Lievens
Beheerder veiligheid: Henri Schiltz
Relaties supporters: Maria Blontrock
Juridisch beheerder: Filip Ducheyne
Financieel beheerder:Philip Coulier Commercieel beheerder: Marc Tanghe
Pers & PR: Pol Van Den Driessche
Voorzitter: Frans Schotte
Erevoorzitter: Paul Ducheyne
Ondervoorzitter, Jeugdaangelegenheden en Pers:
Paul Vanhaecke
Leden:
Sportief beheerders: Yvan Vandamme
Joris Lievens
Beheerder veiligheid: Henri Schiltz
Relaties supporters: Maria Blontrock
Juridisch beheerder: Filip Ducheyne
Financieel beheerder:Philip Coulier Commercieel beheerder: Marc Tanghe
Pers & PR: Pol Van Den Driessche
Palmares Cercle Brugge
Landskampioen:
Seizoen 1910-1911
Seizoen 1926-1927
Seizoen 1929-1930
Beker van België:
Seizoen 1912-1913
Seizoen 1926-1927
Seizoen 1984-1985
Seizoen 1985-1986
Seizoen 1995-1996
Deelname Europa:
Seizoen 1930-1931
Seizoen 1985-1986
Seizoen 1996-1997
Seizoen 2010-2011
Seizoen 1910-1911
Seizoen 1926-1927
Seizoen 1929-1930
Beker van België:
Seizoen 1912-1913
Seizoen 1926-1927
Seizoen 1984-1985
Seizoen 1985-1986
Seizoen 1995-1996
Deelname Europa:
Seizoen 1930-1931
Seizoen 1985-1986
Seizoen 1996-1997
Seizoen 2010-2011
Cercle Brugge Geschiedenis
Cercle Sportif Brugeois werd opgericht op 9 april 1899 door de "Vereeniging der Oudleerlingen Broeders Xaverianen".
Rapid Football Club sloot zich algauw bij de nieuwe vereniging aan.
In 1902 werd Vlaamsche FC de Bruges opgedoekt en een deel van de leden trok naar Cercle, een ander deel naar FC Brugeois.
De groen-zwarte vereniging sloot zich aan bij de Belgische Voetbalbond op 7 november en ging spelen in de Vlaamse reeks van de hoogste afdeling.
Cercle speelde de daaropvolgende jaren in deze Ere Afdeling, maar eindigde meestal onderaan of in de middenmoot, terwijl stadsgenoot FC Brugeois regelmatig in de top van de rangschikking meestreed voor de titel.
Na een decennium slaagde de vereniging er eindelijk in mee te doen voor ereplaatsen.
In 1910 eindigde men derde, op amper twee punten van kampioen Union Saint-Gilloise en stadsgenoot FC Brugeois.
Het jaar erop, in het seizoen 1910/11, was het wel raak, en werd Cercle de eerste Vlaamse club die de landstitel veroverde.
De volgende jaren bleef Cercle in de middenmoot of subtop meedraaien.
Ook in de Beker van België haalde men goede resultaten. In 1913 bereikte men de finale, maar Union Saint-Gilloise ging na een 3-2 zege met de beker lopen.
Bij het 25-jarig bestaan in 1924 kreeg de vereniging de koninklijke titel en werd de naam Royal Cercle Sportif Brugeois.
Bij de invoering van de stamnummers in 1926 kreeg Cercle als één van de oudste nog actieve verenigingen het stamnummer 12 toegewezen.
In 1927 slaagde de vereniging er uiteindelijk in een tweede landstitel te veroveren, en ook in de Beker van België was men succesvol. De finale werd met 2-1 gewonnen van Tubantia Borgerhout.
Drie jaar later, in 1930, volgde uiteindelijk de derde en laatste landtitel.
Datzelfde jaar deed Cercle mee in de Coupe Des Nations, de voorloper van de Europacup I.
Het verloor tegen SK Slavia Praag en Servette Genève en eindigde het toernooi uiteindelijk als negende.
Cercle bleef nog enkele seizoenen meedraaien in de hoogste afdeling, tot men in 1936 op een voorlaatste plaats eindigde.
Voor het eerst diende Cercle te degraderen naar de Tweede Klasse.
Na twee seizoenen kon men dankzij reekswinst toch terug plaatsnemen in de hoogste afdeling.
De ploeg gooide echter geen hoge ogen, en op het eind van de Tweede Wereldoorlog zakte men door een afgetekende laatste plaats in 1946 weer weg naar de Tweede Klasse.
Ditmaal bleef Cercle vijftien jaar in de lagere reeksen hangen. Cercle werd een middenmoter in de Tweede Klasse.
In 1952 werd de vereniging voorlaatste in zijn reeks, en Cercle zakte verder weg naar de Derde Klasse.
Daar duurde het even eer de ploeg weer kon meestrijden voor de hoogste plaatsen.
In 1955 strandde men nog als derde op twee punten van reekswinnaar RRC Tournaisien.
Het jaar nadien pakte men wel reekswinst, en Cercle kon terugkeren naar Tweede Klasse na vier seizoenen.
In 1959 eindigde Cercle daar derde, op amper één punt van de tweede, stadsgenoot RFC Brugeois, dat met de promotie ging lopen. In 1960 strandde Cercle opnieuw op een derde plaats, met evenveel punten als VV Patro Eisden dat ditmaal de promotie wegsnoepte. In 1961 pakte men uiteindelijk wel de tweede plaats, en na vijftien jaar kon Cercle zo terugkeren naar het allerhoogste nationale niveau.
De terugkeer in de hoogste afdeling verliep echter niet zo vlot, en in 1966 eindigde men als laatste op een degradatieplaats.
Naast deze sportieve tegenvaller was de vereniging ook betrokken in een omkoopschandaal.
Als straf werd Cercle naar de Derde Klasse verwezen. Cercle zou echter in relatief korte tijd terugvechten, via de rechtbank werd ook eerherstel bedongen.
Na twee seizoenen pakte men al reekswinst in Derde. In 1968 werd de naam van de vereniging vervlaamst tot Koninklijke Sportvereniging Cercle Brugge.
Na drie seizoenen in Tweede pakte Cercle ook daar de titel en zo keerde men vijf jaar na de zogenaamde omkoopaffaire terug in de Eerste Klasse.
Cercle kende nu een langere periode van een kwarteeuw in de hoogste afdeling, enkel onderbroken door één seizoen Tweede Klasse in 1978/79.
De vereniging bleef echter een middenmoter en kon nooit meedoen voor de ereplaatsen.
In de Beker van België kende men echter wel succes.
In 1985 pakte men de trofee, na in de finale na een 1-1 gelijkspel KSK Beveren te verslaan.
Ook in 1986 stootte men door naar de finale, maar ditmaal was stadsrivaal Club Brugge te sterk; Club won met 3-0.
Dankzij de bekerwinst van het voorgaande seizoen mocht Cercle deelnemen aan de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar men echter al na een ronde werd uitgeschakeld door FC Dynamo Dresden.
Halverwege de jaren 90 begon weer een moeilijker periode voor Cercle.
In 1996 speelde men nog een bekerfinale, opnieuw tegen stadsgenoot Club Brugge.
De finale werd met 2-1 verloren, maar leverde Cercle toch een Europees ticket voor volgende seizoen op.
Dat seizoen 1996/97 strandde Cercle Brugge echter op een laatste plaats in de competitie, en zakte weer de Tweede Klasse.
Ook het Europese avontuur was opnieuw beperkt gebleven tot één ronde, waarin Brann Bergen te sterk was.
De clubnaam werd in 1997 gewijzigd in Cercle Brugge Koninklijke Sportvereniging.
Na zes seizoenen in Tweede klasse slaagde Cercle er dankzij de titel in 2003 weer in te promoveren naar de hoogste klasse.
Onder trainer Jerko Tipuric behaalde Cercle de 14de plaats met 35 punten.
Het jaar daarop moest de nieuwe trainer, Harm van Veldhoven, aanvallender voetbal brengen.
Van Veldhoven kon de volgende seizoenen echter niet meer bereiken dan de middenmoot, en vertrok na het seizoen 2006/07 naar Germinal Beerschot.
Glen De Boeck, ex-Anderlecht, werd zijn opvolger.
De Boeck had nog geen Pro License-diploma en daarom nam Eddy Van de Ven in het seizoen 2007/08 als stroman plaats op de bank. Cercle eindigde dat seizoen als vierde (het beste resultaat sinds 1933), scoorde het meeste doelpunten van alle eersteklassers en haalde de kwartfinale van de Beker van België.
Het kwalificeerde zich voor de Intertotocup, maar gaf het ticket door aan de vijfde in de stand, Germinal Beerschot.
Met het oog op het seizoen 2008/09 werd Lorenzo Staelens aangeworven als beloftentrainer en houder van het Pro License-diploma. In het seizoen 2009-2010 werd de finale van de beker van België bereikt, maar werd verloren van AA Gent.
Nog voor het begin van seizoen 2010-2011, op 21 mei 2010, raakte bekend dat trainer De Boeck zijn contract eenzijdig verbrak en overstapte naar GBA, waar hij een contract tekende voor drie seizoenen.
Op 27 mei 2010 werd Bob Peeters aangesteld als nieuwe hoofdtrainer. Hij kwam over van AA Gent, waar hij beloftentrainer was. Cercle speelde in het seizoen 2010-2011 voor het eerst terug Europees sinds 1996-97.
In de Europa league stootte Cercle, na het Finse TPS Turku uitgeschakeld te hebben, door naar de derde kwalificatieronde.
In deze ronde werd Cercle uitgeschakeld door het Cypriotische Anorthosis Famagusta.
In deze Europese campagne werd zo voor het eerst in Cercle's naoorlogse geschiedenis een Europese tegenstander uitgeschakeld. Voor het seizoen 2009-2010 sloot Cercle Brugge ook een samenwerkingsakkoord met Sporting Lissabon vanwaar het enkele jonge beloften kon huren.
Damesvoetbal
Sinds begin jaren 70 richt de KBVB ook officieel damesvoetbal in en ook Cercle Brugge trad na een paar jaar met een elftal in competitie.
In 1975 promoveerde de ploeg er naar Eerste Nationale. Het grootste succes kende de ploeg in 1981, toen het zowel de titel als de beker pakte.
De volgende jaren kon men dit succes niet meer herhalen en in de jaren 90 degradeerde de ploeg.
In 1998 splitste de damesafdeling zich af van Cercle Brugge en ging voortaan autonoom verder als Cerkelladies Brugge, dat zich bij de KBVB aansloot met stamnummer 9330.
Rapid Football Club sloot zich algauw bij de nieuwe vereniging aan.
In 1902 werd Vlaamsche FC de Bruges opgedoekt en een deel van de leden trok naar Cercle, een ander deel naar FC Brugeois.
De groen-zwarte vereniging sloot zich aan bij de Belgische Voetbalbond op 7 november en ging spelen in de Vlaamse reeks van de hoogste afdeling.
Cercle speelde de daaropvolgende jaren in deze Ere Afdeling, maar eindigde meestal onderaan of in de middenmoot, terwijl stadsgenoot FC Brugeois regelmatig in de top van de rangschikking meestreed voor de titel.
Na een decennium slaagde de vereniging er eindelijk in mee te doen voor ereplaatsen.
In 1910 eindigde men derde, op amper twee punten van kampioen Union Saint-Gilloise en stadsgenoot FC Brugeois.
Het jaar erop, in het seizoen 1910/11, was het wel raak, en werd Cercle de eerste Vlaamse club die de landstitel veroverde.
De volgende jaren bleef Cercle in de middenmoot of subtop meedraaien.
Ook in de Beker van België haalde men goede resultaten. In 1913 bereikte men de finale, maar Union Saint-Gilloise ging na een 3-2 zege met de beker lopen.
Bij het 25-jarig bestaan in 1924 kreeg de vereniging de koninklijke titel en werd de naam Royal Cercle Sportif Brugeois.
Bij de invoering van de stamnummers in 1926 kreeg Cercle als één van de oudste nog actieve verenigingen het stamnummer 12 toegewezen.
In 1927 slaagde de vereniging er uiteindelijk in een tweede landstitel te veroveren, en ook in de Beker van België was men succesvol. De finale werd met 2-1 gewonnen van Tubantia Borgerhout.
Drie jaar later, in 1930, volgde uiteindelijk de derde en laatste landtitel.
Datzelfde jaar deed Cercle mee in de Coupe Des Nations, de voorloper van de Europacup I.
Het verloor tegen SK Slavia Praag en Servette Genève en eindigde het toernooi uiteindelijk als negende.
Cercle bleef nog enkele seizoenen meedraaien in de hoogste afdeling, tot men in 1936 op een voorlaatste plaats eindigde.
Voor het eerst diende Cercle te degraderen naar de Tweede Klasse.
Na twee seizoenen kon men dankzij reekswinst toch terug plaatsnemen in de hoogste afdeling.
De ploeg gooide echter geen hoge ogen, en op het eind van de Tweede Wereldoorlog zakte men door een afgetekende laatste plaats in 1946 weer weg naar de Tweede Klasse.
Ditmaal bleef Cercle vijftien jaar in de lagere reeksen hangen. Cercle werd een middenmoter in de Tweede Klasse.
In 1952 werd de vereniging voorlaatste in zijn reeks, en Cercle zakte verder weg naar de Derde Klasse.
Daar duurde het even eer de ploeg weer kon meestrijden voor de hoogste plaatsen.
In 1955 strandde men nog als derde op twee punten van reekswinnaar RRC Tournaisien.
Het jaar nadien pakte men wel reekswinst, en Cercle kon terugkeren naar Tweede Klasse na vier seizoenen.
In 1959 eindigde Cercle daar derde, op amper één punt van de tweede, stadsgenoot RFC Brugeois, dat met de promotie ging lopen. In 1960 strandde Cercle opnieuw op een derde plaats, met evenveel punten als VV Patro Eisden dat ditmaal de promotie wegsnoepte. In 1961 pakte men uiteindelijk wel de tweede plaats, en na vijftien jaar kon Cercle zo terugkeren naar het allerhoogste nationale niveau.
De terugkeer in de hoogste afdeling verliep echter niet zo vlot, en in 1966 eindigde men als laatste op een degradatieplaats.
Naast deze sportieve tegenvaller was de vereniging ook betrokken in een omkoopschandaal.
Als straf werd Cercle naar de Derde Klasse verwezen. Cercle zou echter in relatief korte tijd terugvechten, via de rechtbank werd ook eerherstel bedongen.
Na twee seizoenen pakte men al reekswinst in Derde. In 1968 werd de naam van de vereniging vervlaamst tot Koninklijke Sportvereniging Cercle Brugge.
Na drie seizoenen in Tweede pakte Cercle ook daar de titel en zo keerde men vijf jaar na de zogenaamde omkoopaffaire terug in de Eerste Klasse.
Cercle kende nu een langere periode van een kwarteeuw in de hoogste afdeling, enkel onderbroken door één seizoen Tweede Klasse in 1978/79.
De vereniging bleef echter een middenmoter en kon nooit meedoen voor de ereplaatsen.
In de Beker van België kende men echter wel succes.
In 1985 pakte men de trofee, na in de finale na een 1-1 gelijkspel KSK Beveren te verslaan.
Ook in 1986 stootte men door naar de finale, maar ditmaal was stadsrivaal Club Brugge te sterk; Club won met 3-0.
Dankzij de bekerwinst van het voorgaande seizoen mocht Cercle deelnemen aan de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar men echter al na een ronde werd uitgeschakeld door FC Dynamo Dresden.
Halverwege de jaren 90 begon weer een moeilijker periode voor Cercle.
In 1996 speelde men nog een bekerfinale, opnieuw tegen stadsgenoot Club Brugge.
De finale werd met 2-1 verloren, maar leverde Cercle toch een Europees ticket voor volgende seizoen op.
Dat seizoen 1996/97 strandde Cercle Brugge echter op een laatste plaats in de competitie, en zakte weer de Tweede Klasse.
Ook het Europese avontuur was opnieuw beperkt gebleven tot één ronde, waarin Brann Bergen te sterk was.
De clubnaam werd in 1997 gewijzigd in Cercle Brugge Koninklijke Sportvereniging.
Na zes seizoenen in Tweede klasse slaagde Cercle er dankzij de titel in 2003 weer in te promoveren naar de hoogste klasse.
Onder trainer Jerko Tipuric behaalde Cercle de 14de plaats met 35 punten.
Het jaar daarop moest de nieuwe trainer, Harm van Veldhoven, aanvallender voetbal brengen.
Van Veldhoven kon de volgende seizoenen echter niet meer bereiken dan de middenmoot, en vertrok na het seizoen 2006/07 naar Germinal Beerschot.
Glen De Boeck, ex-Anderlecht, werd zijn opvolger.
De Boeck had nog geen Pro License-diploma en daarom nam Eddy Van de Ven in het seizoen 2007/08 als stroman plaats op de bank. Cercle eindigde dat seizoen als vierde (het beste resultaat sinds 1933), scoorde het meeste doelpunten van alle eersteklassers en haalde de kwartfinale van de Beker van België.
Het kwalificeerde zich voor de Intertotocup, maar gaf het ticket door aan de vijfde in de stand, Germinal Beerschot.
Met het oog op het seizoen 2008/09 werd Lorenzo Staelens aangeworven als beloftentrainer en houder van het Pro License-diploma. In het seizoen 2009-2010 werd de finale van de beker van België bereikt, maar werd verloren van AA Gent.
Nog voor het begin van seizoen 2010-2011, op 21 mei 2010, raakte bekend dat trainer De Boeck zijn contract eenzijdig verbrak en overstapte naar GBA, waar hij een contract tekende voor drie seizoenen.
Op 27 mei 2010 werd Bob Peeters aangesteld als nieuwe hoofdtrainer. Hij kwam over van AA Gent, waar hij beloftentrainer was. Cercle speelde in het seizoen 2010-2011 voor het eerst terug Europees sinds 1996-97.
In de Europa league stootte Cercle, na het Finse TPS Turku uitgeschakeld te hebben, door naar de derde kwalificatieronde.
In deze ronde werd Cercle uitgeschakeld door het Cypriotische Anorthosis Famagusta.
In deze Europese campagne werd zo voor het eerst in Cercle's naoorlogse geschiedenis een Europese tegenstander uitgeschakeld. Voor het seizoen 2009-2010 sloot Cercle Brugge ook een samenwerkingsakkoord met Sporting Lissabon vanwaar het enkele jonge beloften kon huren.
Damesvoetbal
Sinds begin jaren 70 richt de KBVB ook officieel damesvoetbal in en ook Cercle Brugge trad na een paar jaar met een elftal in competitie.
In 1975 promoveerde de ploeg er naar Eerste Nationale. Het grootste succes kende de ploeg in 1981, toen het zowel de titel als de beker pakte.
De volgende jaren kon men dit succes niet meer herhalen en in de jaren 90 degradeerde de ploeg.
In 1998 splitste de damesafdeling zich af van Cercle Brugge en ging voortaan autonoom verder als Cerkelladies Brugge, dat zich bij de KBVB aansloot met stamnummer 9330.
Multimedia
Allez Cercle Size 898 KB
Groen Zwarte Tabletjes Size 780 KB
Groen en Zwart Size 996 KB
Cercle Magnifiek Size 867 KB
Rechtermuisknop, opslaan als, enter
Groen Zwarte Tabletjes Size 780 KB
Groen en Zwart Size 996 KB
Cercle Magnifiek Size 867 KB
Rechtermuisknop, opslaan als, enter
Bekende supporters
Raymond vh Groenewoud Zanger
Bart Herman Zanger
Jean-Pierre Van Rossemex Beursgoeroe
Luc Van Lierde Triatleet
Geert Hoste Cabaretier
Phaedra Hoste Model
Johan Persyn Journalist
Jessie De Caluwé Presentatrice
Marec Cartoonist
Bart Herman Zanger
Jean-Pierre Van Rossemex Beursgoeroe
Luc Van Lierde Triatleet
Geert Hoste Cabaretier
Phaedra Hoste Model
Johan Persyn Journalist
Jessie De Caluwé Presentatrice
Marec Cartoonist
